ديشب در«نهج البلاغه»با كسي بودم

كه مرا پا به پاي خويش،تا نخلستان هاي كوفه برد.

از«نخلستان»صداي«گريه»مي آمد.

ديشب به مضامين مظلوم«نهج البلاغه»مي اندشيدم

كه«ابوذر»از راه رسيد.

اين بار پا به پاي«ابوذر»رفتم

از نخلستان تا خيابان.

از چارراه «درد» گذشتيم،

از چارراه «فقر»،

كه اعتراض«ابوذر»مرا به خود آورد

- «اينان برادران«علي»هستند؟»

من مي گذشتم و«ابوذر»فرياد مي زد:

«چرا شريح قاضي ها رسوا نمي شوند؟»

من مي گذشتم و«ابوذر»،

از كنار اين همه تفاوت نمي گذشت.

دردا كه به«ابوذر»تنه مي زدند

دردا كه به«ابوذر»طعنه مي زدند

دردا كه اعتراض«ابوذر»

در لابه لاي همهمه ها گم شد..

******

در يك گوشه،مردم با دو حلقه لاستيك،«خوشبخت» مي شدند.

در بالاي شهر به نيت «چهارده معصوم»،

آپارتمانهاي «چهارده طبقه» مي ساختند.

«قاضي»اي در يك روز

«سه»بار سفارش شد.

من كلاهم را «قاضي» كردم

«جهنمي» شد!

مردم اما سوار بر سرسره هاي  بي خيالي شده بودند

و مرتب، قلعه ها و اسب هايشان را به رخ هم مي كشيدند.

از بعضي مجلات

بوي ادوكلن شبهاي پاريس،متصاعد بود.

من اما،به واقعيتي مي انديشيدم

كه در تاريكي شب،سطل هاي زباله را مي كاويد!

********

امشب به «علي» خواهم گفت:

اين جا كسي انبان به دوش نمي گيرد

اين جا چقدر «دروغ» مي گويند

اين جا «عقيل»،درد «فقيري» نمي كشد

اين جا «نهج البلاغه» را

در كتابخانه هاي چوب گردويي زجر مي دهند.

********

من خبر موثق دارم

هنوز در بيمارستان هاي بلوار كشاورز

هيچ كشاورزي پذيرش نمي شود!

و با پول «بيت المال»

«رپرتاژ تسليت»،چاپ مي كنند.

بياييد به دلارها

به چشم يك اجنبي نگاه كنيم

بياييد با ماشين «بيت المال»

به خانه ي باجناقمان نرويم.

بياييد مظلوميت «علي» را صادر كنيم

و صداقت «امام» را.

بياييد «استقلال» را

در «ورزشگاه آزادي» جست و جو نكنيم.

دريغا كه هنوز شاعري

خود را به آب آتش مي زند

و آب از آب تكان نمي خورد!

*******

اي كاش «دنده اخلاصمان» نمي شكست

اي كاش «سجاده ايمانمان»

نمي پوسيد.

بياييد به «گناهانمان» اعتراف كنيم

ما چقدر زود دچار «فراموشي» شديم

باور كنيد پيش تر

«بهتر» بوديم

بياييد «استغفار» كنيم

«خدا» ما را خواهد بخشيد. 

علیرضا قزوه