چه رنجی بالاتر از اینکه در این دنیا یک ملتی، یک گروهی هست که مارک علی بر پیشانی سر نوشتش خورده واز فقر، از خواب ، از تخدیر، از تفرقه وازکوتاه اندیشی، واز بدبینی وضعف وذلت رنج میبرد؟ اگر واقعا به علی به مکتب او به اسلام به آنچه مجموعه مقدسات ما واعتقادات ما را تشکیل میدهدواقعا معتقدیم  وواقعا عشق میورزیم  وایمان داریم ، باید با شدت وبا سرعت وبا ایثار وبا امادگی فداکاری وتحمل وصبر وتلاش کاری کنیم  دست به دست هم دهیم این بدبینی ها شایعه سازی ها ،دروغ پردازی ها  حقه های شوم وبد آموزی ها را بنام دین ، یا بنام علم ، یا با نام روشنفکری، یا با نام ضد دین یا بانام تمدن ،که تکه تکه مان میکند میانمان فاصله می اندازد وکسانی را که باید در کنار هم باشندرودر روی هم قرارشان میدهند مجموعه ای پراکنده، مضمحل روبمتلاشی شدن  ودر حال در گیری دائمی داخلی- وبهترین فرصت ها رادر حال فحش دادن بهم، دشنام دادن بهم، بروی هم پریدن وهمدیگررا مسخ کردن، تکفیر کردن به این شکل درآورند تا اینکه فرصت از دست برود تا کسانی که باید رودر روی دشمن بایستند، رو در روی همدیگربایستند ومیبینیم که متاسفانه دارند موفق میشوند. فرصتی است که دارد از دست می رود  یک نسل وسط بین نسل آینده و گدشته وجود دارد همه امید وسرمایه به همین نسل وسط است همین گروهی که هنوز درجست وجوی مذهب خودشان اند وهنوز دغدغه شناختن مدهب خودشان را دارند وهنوز دوست دارند که علی را  چهره راستین علی را  مدهب علی ومکتب علی رابشناسند اما انچه که بر آنها عرضه میشودبرایشان قابل قبول نیست،این گروه نسلی است که نه زیر بار تحمیل های غربی وفرهنگ جدید میرود ونه قالب های کهنه وفرسوده گذشته را که بنام مذهب میخواهند برایش تعیین کنند میپذیرد  وبدنبال کاری تازه برای دین خودش، ایمان خودش است واولین وهله اش شناختن مذهب خودش است. ومیبینیم هر جا که سراغی دارد وهر کتاب وهر برنامه ای هر کلاسی وهر سخنی که بویی ازآنچه  که میخواهد احساس میکند به طرفش هجوم می آورد وبا تمام نیرو وبا تمام ایمان خودش به آن عشق میورزد  وبه آن وفادار میماند وخودش را متعهد احساس میکند.

دکتر شریعتی

پی نوشت :خدایا ما را از فاجعه پلید مصلحت پرستی(که دین ما شده الآن) که چون همگیر شده  وقاحتش از یاد رفته وبیماری شده ، که ازفرط عمومیتش هر که از ان سالم مانده  بیمار می نماید ، مصون بدارتا به روایت مصلحت ، حقیقت را ذبح شرعی نکنیم