یكی از بحث هایی كه در محافل روشنفكری و دانشگاهی  به شدت پیگیری می شود بحث از حضور مدرنیته و ارزشهای جدید در كشور است که قبلا هم کمی درمورد آن بحث شدخیلی ها معتقدند كشور ما در معرض تحولات جدی فكری و فرهنگی است و علی رغم اینكه اسلامی است و همه در تلاشند برای هرچه بیشتر اسلامی شدن در بخش فرهنگ و تفكر،با این وجود روز به روز به سمت الگوهای غربی حركت می كنیم و رشد روز افزون اندیشه های غربی در كشور ،كمرنگ شدن دینداری ، رشد حضور زنان در جامعه و موارد این چنینی را از دلایل مدرن شدن ایران می دانند اما این تغییرات از چه راهی درحال اتفاق افتادن است
به نظر، یك فرد یا یك جامعه را می شود از دو راه تغییر داد::

تغییر جهان بینی
اینكه بیاییم و روی فرد یا افرادی به لحاظ فكری و عقیدتی كار كنیم ،چیزی كه به آن شستشوی مغری می گویند این فعالیت در سالهای دور توسط كمونیسم صورت گرفت خصوصا در قبل و سالهای بعد از انقلاب اسلامی كه اندیشمندی یا فرد با سوادی شروع به بحث با عده ای از جوانان می كرد و تمام باورهای قبلی را تخریب و در بلند مدت باورهای دلخواه را جایگزین می كرد فرد قربانی كم كم دچار تغییرات فكری و عقیدتی می شد و نهایتا سبك زندگی اش هم تغییر می كرد مثلا یك جوان مومن شیعه پس از مدتی تبدیل می شد به یك فردی با گرایش های كمونیستی كه دیگر به هیچ مسئله دینی پایبند نبود

تغییر از راه سبك زندگی
این راه دوم مدلی از تغییر است كه در بسیاری از كشورهای جهان سوم اتفاق افتاده و می افتد
در این مدل نیازی به جر و بحث و مغزفرسایی نیست در این مدل تغییر، اساسا با عقیده و مسلك شما كاری ندارند بلكه  آرام آرام شرایط زندگی شما تغییر می كند سلیقه هایتان ،نوع پوشش ،نوع موسیقی هایی كه گوش می كنید، نوع ابزارهای ارتباطی شما با دنیای بیرون و حتی نوع گفتگوهای شما و لذا این تغییر خیلی آرام و نرم اتفاق می افتد ؛ممكن است با گره خوردن نگاه شما به یك شبكه تلویزیونی ودر بلند مدت این اتفاق بیفتد یا حتی گوش دادن به  موسیقی به سبك خاص .

آنچه مهم است این است كه این روزها همه ما به نحوی در معرض تغییرات به سبك دوم هستیم مراقب باشیم این تغییر سبك زندگی با مجموعه باورهای ما سازگار باشد یعنی اگر تغییری در یكی از شیوه های زندگی با باورهای دینی و باورهای اخلاقی مان سازگار نبود در مقابل آن تغییر بایستیم