جهان ما کنون دیگر ، بسان مار خوش خالی است

                  بسان مار خوش خطی که جای او سیه چال است

                          به ظاهر جلوه ای زیبا،نمایی دلربا دارد

                             اگر از چهره اش گیری نقابش را

                                 ز زیبایی نشانی نیست

                            و خواهی دید اندر معدن پستی

                                  خیانت را ، جنایت را

                         در این صحرای وحشت زا،جوان تنهاست

                           جوان اندیشه اش تنها و او تنهاست

               جوان تنها غریق دست و پا گم کرده در دریای طوفان زاست

                              جوان تنهاست ، جوان تنهاست

                             ب دورش صد هزاران اژدها باشد

                               و هر یک را برای صید او اکنون

                  هزاران حیله در سر،مکر در خاطر،ریا در مغز می باشد

                             جوان مات است و مبهوت است

                                 دگر در او نشاطی نیست

                               جوان مغروق در عیش است

                               جوان مغروق در نوش است

                   جوان کانون نیرو،مظهر زیبایی و قدرت،کنون تنهاست

                            جوان آواره در صحرای وحشت زاست

                               جوان تنهاست ، جوان تنهاست

                          پدر بیدار شو از خواب غفلت،ببین جوانت را

                                 پدر آگاه شو ، بنگر جوانت را

                                    درنگ بیهوده است برخیز

                           برای یاری فرزند خود ، سویش شتابان شو

                                   و از چنگال اهریمن نجاتش ده

                                   و از افکار او ، نامردمی بگسل

                             که او در پرتو حق و حقیقت راستگو گردد

                                          صفات آدمی گیرد

                                         ز نامردان جدا گردد

                                         طریق دوستی پوید

                                      پدر برخیز ، پدر برخیز.....

                                                                                   سید مصطفی حسینی